Ciecierzyca z patelni. Przedwiosenne zasilanie ;)

Pierwsze spotkanie ze sportem w tym roku - zakończyłam obdartymi piętami od adidasów i bólem żeber ;) A najdziwniejsze w tym wszystkim - z poczuciem niesamowitej frajdy!
Bieganie z muzyką na uszach to najlepszy lek na wszytskie bolączki duszy i ciała.

Moja kuchnia pozostaje nadal w temacie ziaren, strączków, kiełków.
I choć Domownicy mocno już narzekają i tęsknią za "mielonym i naleśnikami...", wierzę, że skoro mam tak wielką chęć na wszelkiego rodzaju zarodki - to widocznie mój organizm czegoś w nich szuka.


Zatem dziś dla tych co lubią lub chcą spróbować - pyszna, pachnąca, syta i ostrawa ciecierzyca z patelni :)



CIECIERZYCA Z PATELNI
przepis pochodzi z książki "Potrawy makrobiotyczne", z moimi zmianami

300 g ziaren ciecierzycy

2 małe cebule
pęczek natki pietruszki
3 łyżki masła

2-3 łyżki sosu sojowego
świeżo milony pieprz


Ciecierzycę zalewam na noc wodą, rano zaś gotuję - w tej samej wodzie - ok. 2 godzin. Jeśli trzeba dolewam wrzątku, generalnie jednak gotuję na małym ogniu.
Odcedzam.
Na maśle przesmażam cebulkę na złoty kolor, dodaję ciecierzycę i smażę razem ok - 10-15 minut. Przyprawiam sosem sojom, pieprzem. Na koniec, przed samym podaniem posypuję posiekaną natką pietruszki.

Smacznego!
M. :)

Ps. Zaś w weekend zapraszam na kolejną wersję razowych ciasteczek, tym razem z czekoladą i żurawiną.

Mrówki i dynie :)

- Śmiesznie wyglądasz z tymi dyniami...
- SŁUCHAM?!
- Jak taka mrówka z jarzębiną...
- No wiesz...!!!

Mniejsza o mrówki, sezon dyniowy w pełni!
Rzeczywiście wybieram, obstukuję, obwąchuję i strrrasznie wybrzydzam.
Na zupę, na ciasto, dekoracyjne...
Tym razem dynia pieczona, według przepisu Jamiego Olivera.
Pieczona dynia może nie brzmi jeszcze zbyt obiecująco, ale jeśli dopowiem, że...
jemy ją gorącą, w listkach świeżego tymianku, sosie śmietanowo-serowym i dużym kieliszkiem Chardonnay...chyba lepiej? ;)




Wśród nas kulinarnych blogerek i blogerów o dyniach zdecydowanie najwięcej wie i najpiękniej je umie pokazać Beatka - tu!



PIECZONA DYNIA W ŚMIETANIE
przepis Jamie Oliver, z moimi zmianami

400-500 g dyni, bez skóry, pokrojonej w 2 cm kawałeczki
kilka gałązek świeżego tymianku
łyżka nasion kolendry
1-2 papryczki chilli
sól morska, pieprz

kilka łyżek oliwy
200 ml chudej śmietany
kieliszek Chardonnay
3 garście tartego parmezanu

Piekarnik nagrzewam do temp. 200 st. Pokrojoną w kostkę dynię, zalewam oliwą, obsypuję listkami tymianku, kolendrą, solą, pieprzem, doprawiam chilli.
Dynię przekładam do żaroodpornego naczynia i piekę - ok. 30 minut.
Po tym czasie wyjmuję dynię z piekarnika.
Przygotowuję zalewę: ze śmietany, sera, wina, szczypty soli, pieprzu.
Dynię zalewam śmietaną z winem i piekę kolejne 20 minut.
Przed samym końcem podsypuję jeszcze garścią parmezanu.
Smacznego!
M.

ps. przepis dołączam do Bea'tkowego Festiwalu Dyni 2010 :)




...jak widzicie Kochani, zdjęcia na blogu wymagają coraz większego poświęcenia ;)

Placki z cukinii. Dip do warzyw

Gdzie się nie ruszę tam rządzi tego lata cukinia.
Niemal w każdym domu na kuchennym blacie leżą dorodne, zazwyczaj zielone warzywa i czekają na przerobienie ich na: kremy, placuszki, tarty, ugrilowanie... itd.
Ja również uwielbiam cukinię i jem ją przez cały rok, ale chyba z tego "opatrzenia" dopiero teraz jej uległam.
W sobotnie popołudnie cukinie pojawiły się i na naszym stole (i już ich nie ma ;-D)
Ja swoje przygotowałam według przepisu Nigelli Lawson, z książki "Forever Summer".
Podałam je z dipem, który zawsze przygotowuję do dań z warzyw. Jego "recepturę" wymyśliłam sama i modyfikuję ją w zależności od:
a. humoru ;-)
b. pogody
c. upodobań kulinarnych naszych przyjaciół

Polecam eksperymentowanie. Podane w przepisie proporcje traktuję jako umowne - czasami mam ochotę na więcej chrzanu, czasami szczypiorku, czasami dodaję krople octu czasami nie... To bardzo wdzięczny sos, który jak mawia mój M. "dużo wybacza"...
Smacznego!

PLACKI Z CUKINII
4 średniej wielkości cukinie
pęczek grubego szczypioru
250 g fety
mały pęczek pietruszki
mały pęczek mięty
łyżka suszonej mięty
łyżeczka słodkiej papryki
140 g mąki
sól, pieprz do smaku
3 jajka lekko roztrzepane
olej do smażenia
*autorka podaje do placków oddzielnie limonki, ja, tuż przed samym smażeniem wcisnęłam do ciasta sok z 1/2 limonki
*ja nie używam mięty (wiem, że to bardzo "nie na czasie"), ale ja mięty DO JEDZENIA -nie uznaję...jedynie do dekoracji ;-)

Cukinię ścieram na grubej tarce (w mikserze), rozkładam na ściereczkę - by "oddała" trochę soku. W drugiej misce mieszam ser, szczypior, pietruszkę, sól, pieprz. Do sera powoli dodaję jajka i mieszając dodaję mąkę. Kiedy składniki się połączą, a olej na patelni jest gorący, dodaję cukinię i szybko mieszam.
Placuszki nakładam na rozgrzany tłuszcz, Porcja = drewniana łyżka.
Smażę na złoty kolor z obu stron.

DIP ( do warzyw, placków warzywnych...)
200 ml jogurtu naturalnego
1 pełna łyżeczka chrzanu
1/2 pęczka posiekanego szczypiorku
1-2 łyżki serka kanapkowego typu: Almette, Bieluch, Ostrowia...
1 łyżka majonezu
sól, pieprz, papryka chilli, szczypta cukru - wszystko do smaku
niepełna łyżeczka octu winnego

*czasami dodaję: czosnek/koper/ drobno posiekane korniszony z octu/kapary

*dip przed podaniem musi być dobrze schłodzony i ponownie zamieszany

Letni dressing. Czyli o czekoladzie, tańcu i marzeniach...

Dużo ostatnio myślę o dwoistej naturze ludzi i rzeczy, które są wokół mnie...
O swojej także.
Dawno, dawno temu, kiedy jeszcze świat wydawał mi się biały lub czarny, sądziłam, że dwoistość ludzkiej natury jest przejawem słabości w wyborze tej właściwej drogi...
Dziś już widzę szarości (i to całą ich paletę), a dwoistość natury - mojej i osób, które są blisko mnie - postrzegam jako coś zupełnie naturalnego...
Takie to myśli naszły mnie kiedy ostatnio poznawałam i rozsmakowywałam się – w nowej dla mnie – ciemnej czekoladzie Chilli. Głęboka, aksamitna słodycz, z lekko gorzką nutą przechodząca w delikatnie ostry smak... Cudo!


Jaka jest Wasza dwoista natura?....
Ja – obok spełnienia w roli matki i żony – mam jeszcze inne pasje i małe marzenie.
Pasja to także taniec. Tańczę od dziecka i jest to najtrudniejsza i najbardziej wymagająca pasja, jaką mam. Stawia bardzo wysokie poprzeczki – dyscypliny, wiary w siebie, pokonywania słabości ciała i umysłu...w nagrodę jednak wyzwala ogromne pokłady energii, temperamentu, zabawy oraz kobiecości.



A ciche marzenie...na miarę 32-letniej, kucharzącej pani domu to... motocykl. Szybka, czarna, zgrabna Yamaha FZ6 Fazer S2 ABS...- taka jak tu.
W naszym Domu jest już nawet dla niej odrębne miejsce garażowe ;)
Zanim jednak trafię na szafot – bo motocykliści na szybkich maszynach to „zabójcze niebezpieczeństwo, aroganccy, bezczelni i nie myślą o innych...” – to powiem, że znam kilku – o kulturze o wiele wyższej niż przeciętny kierowca samochodu osobowego.
Aroganckim chamem i zagrożeniem można być tak samo na motorze jak i w samochodzie.
Mniejsza o to. Moja Yamaha jeszcze chwilkę na mnie poczeka ;)... mam nadzieję, że jednak niezbyt długo.
Zamiłomowanie do motorów jest w naszym domu dość naturalne - Moja Mama swój pierwszy motor dostała na 16 urodziny. Nie będę kłamała...zazdroszczę ;)


Wracając do dwoistości w kuchni to na ciepłe, letnie dni, kiedy chętnie sięgamy po sałatki polecam Wam wyjątkowy dressing na bazie ostrej musztardy i miodu, autorstwa oczywiście Nigelli Lawson.



Podam Wam wersję lekko zmienioną przeze mnie.
Przygotowuję całkiem sporą porcję, zamykam w słoiczku i trzymam w lodówce.
Pyszności... polecam.

ZŁOCISTY DRESSING MIODOWO-MUSZTARDOWY
4 łyżki musztardy diżońskiej
2 łyżki płynnego miodu
sok z całej cytryny ( w wersji oryginalnej – 80 ml soku z limonki)
100 ml oliwy ( w wersji NL – 250 ml oleju rzepakowego)
150 ml wody
1 łyżeczka soli

...i niezwykle cenna rada Brytyjki:
„włóż i wlej wszystkie składniki do słoika po dżemie, dobrze dokręć pokrywkę i mieszaj jak opętana”...
Jak jej nie kochać???

Pozdrawiam Was ciepło
M.