My sweet Florentine... Zjem cię na śniadanie ;)

Czekają na śnieg.
Jedna codziennie zagląda do szafy, by upewnić się czy uniform narciarza już na nią czeka.
Druga po wstępnej przymiarce psiego kożuszka - nie chciała go już zdjąć.

Ja... im nie chcę psuć frajdy i nie narzekam, że zimno... Zagrzebuję się w ciepłą bluzę, zgarniam swoją kawę, florentynkę i sama idę szukać spodni na narty.
Są dwa rodzaje ubrań, które sprawiają, że płaczę przed lustrem. Spodnie narciarskie i spodnie ciążowe.
W ciąży uwielbiałam być, narty lubię bardzo - a jednak mój umysł nie potrafi z pokorą przyjąć odmiennej formy.

***
Formy idealnej nie można odmówić florentynkom. Choć te z cukierni cienkie jak bibułka i z białą czekoladą, wersja domowa tych ciastek jest naprawdę doskonała.

FLORENTYNKI

przepis: whiteplate, za blog studnia miodu ze zmianami

240 gr mąki
160 gr masła
75 gr cukru pudru
2 żółtka
1 łyżka śmietanki 30%
2 łyżki konfitury morelowej, podgrzanego i przetartego przez sitko

Mąkę siekam z masłem, dodaję cukier, żółtka i śmietankę - zagniatam kruche ciasto. Ciastem wyklejam dużą prostokątną blachę (wyłożoną papierem do pieczenia). Razem z blachą wstawiam do lodówki na 30 minut. Zapiekam ok. 15 minut w temp. 170 st., z termoobiegiem.
Ciepłe jeszcze ciasto smaruję konfiturą morelową.

wierzch ciasta:
70 gr masła
60 gr cukru
170 płatków migałowych
3 łyżki miodu
50 ml śmietanki 30%

Masło rozpuszczam na patelni, dodaję resztę skłądników i posmażam kilka minut. Masę rozprowadzam szpatułką po cieście. Zapiekam kolejne 10 minut w tej samej temperaturze. Ciepłe, ale nie gorące ciasto kroję na kawłaki.
Smacznego!

Miska, która stawia na nogi ;) Zupa tajska.

Zupa, która kilka razy postawiła mnie na nogi.
Pierwszy raz nakarmił mnie nią znajomy, po długim i zimnym dniu. "Mięso w zupie? Ble... " - pomyślałam, ale kiedy kończyłam miseczkę poczułam jak wraca do mnie energia.
Ostatnie dni, walcząc ze wstrętnym choróbskiem, taką właśnie zupkę zajadałam raz, dwa razy dziennie. Przeziębienie szczęśliwie mnie opuściło, a wczoraj okazało się, że tajski wywar z mięsem i warzywami szybko znikał z miseczek gości.
To zupa "na gęsto", koniecznie mocno gorąca. Bardzo podobną znalazłam u G. Ramsay'a w "Kuchniach świata".
Przyprawy i dodatki, jak zawsze najlepiej dodawać - wedle gustu. W jednej z wersji - gotuję ją także z połową główki czosnku.

TAJSKA ZUPA ROZGRZEWAJĄCA
porcja na 3-litrowy garnek

2 litry wody
4 piersi kurczaka
marchewka, pietruszka pokrojone w słupki

4 cm. obrany korzeń imbiru
3 liście kaffir lime/ skórka z limonki
2 gałązki trawy cytrynowej

pół łyżeczki kurkumy
pół łyżeczki chilli
2 łyżki sosu rybnego
2 łyżki sosu sojowego

łyżka ciemnego cukru
400 ml mleka kokosowego
pieprz

Z mięsa oraz warzyw, pokrojonych w słupki, a także dodatków gotuję wywar - przez ok. godzinę. Przed końcem dodaję mleko kokosowe, dokładnie je rozprowadzam, zagotowuję.
Doprawiam do smaku sosem sojowym, pieprzem. Zupę podaję gorącą z makaronem ryżowym i dużą porcją szczypiorku.

Do misek nie wkładam imbiru, trawy i liści - jednak zostawiam je w garnuszku, do końca.
Smacznego!

***

Tymczasem Córka zajęła się produkcją własnych wyrobów cukierniczych ;)
- Mamo mogę coś słodkiego?
- Nie, za późno.
- Oj Mamoooooooooooo....
- Nie-e.

Godzinę później młoda dama coś przeżuwa...
- Ej, no... - czuję jak ciśnienie idzie w górę..
- Nie, nie. To nie słodycze Moja Droga (?!) Tylko sezamkowe ciągutki. Bez grama cukru i dodatków. Prażony sezam i miód. Zrobiłam ci nawet zdjęcie gdybyś chciała na bloga...

Makowce pękające i nie ;)

Świąteczny tydzień nie zapowiada się biało. Ale słonko przy drugiej kawie i dom w choinkach dają radość.



I na koniec makowce. Nie pękły! Pierwszy raz :))) Przepis Doroty - w tym miejscu

I kiedy już byłam tak bardzo zadowolona bo zawsze chciałam upiec niepękniętego makowca - zatęskniłam za tymi moimi przaśnymi struclami, pełnymi maku, wyjadanego z gorącej blachy ;) Ot być Kobietą...nie dogodzisz.

Makowce nie pękają, ciasto jest super plastyczne i byłam już tak ostrożna, że i maku żałowałam...Ale dobry przepis i pyszne ciasto.

cieplutko Was pozdrawiam
M :)

I już. Czekamy na święta :)

Skończyłyśmy. Dwa dni prac za nami.
Czas na ostatnie dopinki
...i już - kolejne nasze święta na Grabinie :)

Mięsiwa naszykowane i wypieczone... Uszka, pierożki, gołąbki są. Barszczyk też.

Makowce pierwszy raz nie pękły!, pleśniak i pierniczki z ciasta dojrzewającego...gotowe. Jutro tylko sernik.



...i zajęcie się tymi, którzy poczuli się zaniedbani ;)
pozdrawiam Was cieplutko
Monika

Czas pracy :)

Bączek świąteczny. Przepisy :)

Grabina pachnie piernikami i skórką pomarańczową, wyprodukowaną w ten weekend w hurtowej ilości :)
Dziś przywiozę choinkę, na lodówce wywieszę plan działań. W swoim tempie, w ciepłej bluzie i fartuszku kręcę się jak metalowy bączek (miałam taką zabawkę w dzieciństwie ;) po środku kuchni.

Szukamy wciąż nowych kanałów komunikacji w temacie prezentów. Już wiemy, że 10-latki nie śpią nigdy na tyle głęboko by nie usłyszeć rozmów, które nie są dla ich uszu. Sms.y - zbyt niebezpieczne, konwersacje w języku angielskim - zdemaskowane. Rozmowę prowadzimy na zasadzie gry w skojarzenia...Jak potłuczeni, zaskakując siebie pokrętnością "logiki".

Poniżej lista moich świątecznych przepisów.
Tych samych, które wiszą na lodówce ;)

M.




barszcz czerwony

gołąbki z kaszą i grzybami

pierogi ruskie

kapusta wigilijna

ryba w warzywach

białe śledzie

sałatka z kalafiora

pasztet mięsny


i na słodko:

makowiec

piernik (szybki, bez nastawiania)

piernik dojrzewający

keks bananowy


skórka pomarańczowa

sernik tradycyjny

ciasto kawowo-czekoladowe

ciasteczka makowe

sernik Oreo

przepis na szybkie pierniczki

pierniki 2010

pierniczki 2009

Sernik Oreo. Na świątecznym stole :)

Kartki i pierniczki za nami. Podobnie jak pierwsze przeziębienie.
Na kartce spisuję listę świątecznych potraw, które przygotujemy z Mamą i Karolą.

Z pewnością w tym roku pojawi się sernik Oreo, według przepisu Asi - w tym miejscu. Przepis usłyszałam przez telefon i jak zapamiętałam tak zrobiłam ;) jak się później okazało nie do końca w zgodzie z oryginałem ale nie mniej smacznie.
Udany sernik, robiony przeze mnie już wielokrotnie - nigdy nie zapadł się i jest wyjątkowo puszysty. Do tego porcja - rzeczywiście rodzinno-świąteczna.

Sernik na spodzie z ciasteczek Oreo. I choć za samymi ciachami nie przepadam - to w serniku są wyjątkowo dobre.

SERNIK OREO

1 kg sera sernikowego (użyłam Garwolińskiego)
6 jaj

3/4 szklanki cukru
400 ml śmietanki kremówki (użyłam łowickiej)

350 g ciasteczek oreo
60 masła (rozpuszczonego)

1 łyżki mąki pszennej
2 łyżka mąki ziemniaczanej

Piekarnik nastawiam na 170 st.
Przygotowuję dużą blachę o średnicy min, 26-27 cm.

Z 3 jaqjddzielam białka od żółtek.
Rozdzielam ciasteczka - na ciemne kruche krążki i białe serowe środki.
Krążki miksuję na okruchy i dodaję do nich rozpuszczone masło.
Okruchami z masłem wyklejam spód blachy. Zapiekam 10 minut.

Białe środki ciastek wrzucam do sera. Zaczynam miksować ser na wolnych obrotach, po 2 minutach zwiększając i dochodząc do jednej wyższych prędkości - miksując kolejną minutę. Stopniowo, po łyżce dodaję cukier, miksuję i następnie 3 żółtka i 3 jajka - po jednym.

Ubitą dobrze masę odstawiam na chwilę.

Ubijam oddzielnie kremówkę - na zwartą ale nie całkowicie sztywną śmietanę.
Oddzielnie ubijam też 3 białka - na pół sztywną pianę.

Do ubitej masy serowej dodaję śmietankę, chwilę miksuję, pianę z białek - miksuję - dosłownie 15 sekund. Chwilę.

Masę posypuję mąką i mieszam już tylko delikatnie rózgą.
Przekładam do formy, zmniejszam temperaturę do 160 st. i piekę 1 godzinę i 10 minut.

Piekarnik otwieram dopiero godzinę po zakończeniu pieczenia, sernik jednak zostaje w nim do całkowitego wystygnięcia.
Przed podaniem chłodzę w lodówce kilka godzin.
Smacznego!